Ανάλυση του Δημήτρη Πειρούνη, δικηγόρου
Χρονικά στις κοινωνίες υπάρχει
κάποια στιγμή όπου ένα δημοκρατικό καθεστώς αρχίζει να μοιάζει με μια δικτατορία εγκατεστημένων ληστών και αντιστρόφως μια δικτατορία
εγκατεστημένων ληστών αρχίζει να μοιάζει με ένα
δημοκρατικό καθεστώς.
Ανάμεσα σε περιπλανώμενους και
εγκατεστημένους ληστές η διαφορά είναι ότι όπου κυριαρχούν οι πρώτοι, η
ιδιοκτησία δεν είναι ασφαλής και η αύξηση της παραγωγής και του πλούτου
αδύνατη. Οι περιπλανώμενοι απλά παίρνουν ό, τι βρουν, καταστρέφουν ό, τι δεν
μπορούν να πάρουν μαζί τους, αφήνοντας πίσω τους καμένη γη και απειλούν να
κάνουν το ίδιο στο μέλλον. Υπό τις συνθήκες αυτές η παραγωγή υποφέρει. Τυπικά
τέτοια ιστορικά παραδείγματα αποτέλεσαν οι Σκανδιναβοί Βίκινγκς και οι πειρατές
στη Μεσόγειο.
